Tom Gregorkiewicz

Ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Zaraz po studiach podjął pracę w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk i tam też obronił doktorat w roku 1980.

Od 1984 roku przebywa w Holandii. Krótki staż po-doktorancki w Laboratorium Fizycznym na Uniwersytecie Amsterdamskim, początkowo planowany na pół roku, przedłużył się nieco i w efekcie zakończył się stałym zatrudnieniem jako nauczyciel akademicki. W 2003 roku Uniwersytet Amsterdamski powierzył mu stanowisko pełnego profesora "Materiałów Optoelektronicznych".

Obecnie stoi na czele grupy badawczej około 15-stu magistrantów, doktorantów i młodszych pracowników naukowych. Prowadzi badania podstawowe w dziedzinie własności optycznych nanomateriałów oraz ich możliwych zastosowań praktycznych w fotonice i wysokowydajnych ogniwach słonecznych trzeciej generacji. Jest autorem ponad 200 prac naukowych, w tym również w najbardziej prestiżowych czasopismach z grupy Nature i około 100 zaproszonych wykładów. Pod jego opieką wypromowało się do tej pory 15 doktorantów.

Przez cały czas pobytu w Holandii utrzymuje żywe kontakty z polskim środowiskiem naukowym poprzez bezpośrednią współpracę badawczą oraz udział w polskich gremiach i konferencjach. W roku 2003 roku odebrał nominację profesorską z rąk prezydenta RP, na wniosek Instytutu Fizyki Molekularnej PAN z Poznania.

W życiu prywatnym jest ojcem czwórki (dorosłych) dzieci.

Tom Gregorkiewicz:
Nigdy nie planowałem wyjazdu z Polski i w tym sensie nie czuję się emigrantem, czy "polonusem", a po prostu Polakiem. Polska dała mi wykształcenie, a praca naukowa zawiodła mnie do Holandii. Tu na Uniwersytecie Amsterdamskim znalazłem świetne warunki do "spełnienia zawodowego" razem z innymi pracującymi tu wraz ze mną nie-Holendrami. Staram się, tak jak wielu innych polskich naukowców na całym świecie, wykorzystać swoją zawodową szansę nie zapominając o swoich "korzeniach". I to samo przekazuję moim dzieciom.