Tom Gregorkiewicz

Hij beëindigde zijn studie aan de Faculteit Fysica van de Universiteit van Warschau. Meteen na zijn studie werkte hij voor het Natuurkundig Instituut van de Poolse Wetenschapsacademie en verdedigde daar zijn proefschrift in 1980.
Sinds 1984 verblijft hij in Nederland. Na een korte stage als postdoc in het Natuurkundig Laboratorium van de Universiteit van Amsterdam, die aanvankelijk een half jaar zou duren maar iets langer duurde, kreeg hij uiteindelijk een vaste aanstelling als academisch docent. In 2003 werd hij benoemd tot voltijd hoogleraar "Opto-elektronische Materialen" .
Tegenwoordig staat hij aan het hoofd van een groep met een 15-tal onderzoekers; masterstudenten, postdocs en jonge wetenschappelijke medewerkers. Hij doet fundamenteel onderzoek op het gebied van de eigenschappen van optische nanomaterialen alsmede naar de mogelijkheid van hun praktische toepassing in fotonica en hoog-efficiënte zonnecellen van de derde generatie. Hij is auteur van meer dan 200 wetenschappelijke artikelen in onder andere de meest prestigieuze tijdschriften zoals Nature en is voor ongeveer 100 gastlezingen uitgenodigd. Onder zijn hoede promoveerden tot nu toe 15 promovendi.
Gedurende zijn verblijf in Nederland onderhield hij voortdurend nauwe contacten met het Poolse wetenschappelijk milieu door directe samenwerking met onderzoekers en door de deelname aan Poolse gremia en conferenties. In 2003 ontving hij een benoeming als hoogleraar uit handen van de president van de Republiek Polen op voordracht van het Natuurkundig Moleculair Instituut PAN te Poznan.
In het privéleven is hij vader van vier (volwassen) kinderen.
Ik heb mijn vertrek uit Polen nooit gepland dus in die zin voel ik me geen emigrant of "Polonus", maar gewoon Pool. Polen heeft mij mijn opleiding gegeven en het wetenschappelijk werk bracht me naar Nederland. Hier op de Universiteit van Amsterdam vond ik de juiste voorwaarden voor een "professionele invulling van het werk" samen met andere medewerkers die net als ik geen Nederlanders zijn. Ik streef ernaar, zoals zoveel andere Poolse wetenschappers in de wereld, mijn beroepskansen te benutten en daarbij mijn "wortels" niet te vergeten. En dat probeer ik ook mijn kinderen over te brengen.