Peter van Roekel – Brigadier van politie Haaglanden. Begon zijn carrière bij de politie in 1981. Doorliep diverse functies binnen de organisatie om uiteindelijk terug te keren naar daar waar zijn hart ligt, de mensen in de straat. Als wijkagent werd hij geconfronteerd met problemen rondom Poolse mensen, maar kon geen aansluiting vinden om deze problemen aan te pakken. Maakte dankbaar gebruik van de Poolse vrijwilligster Elzbieta Aleksiejuk om aansluiting te krijgen bij de Poolse gemeenschap in Den Haag. Elzbieta ondersteunt hem hier 8 uur per week in. Gefrustreerd door de beperkte tijd ging hij op zoek naar andere mogelijkheden. Begon in zijn eigen tijd een cursus Pools om op die manier de Poolse mensen nog beter te kunnen helpen. Werkt hard om het imago van Polen te verbeteren door onder andere horeca gelegenheden te bezoeken waar veel Poolse jongeren samenkomen. Spreekt met hen en wijst hen op hun verantwoordelijkheden. Hoewel hij druk bezig is om Pools te leren benadrukt hij steeds hoe belangrijk het voor de Polen in Nederland is om Nederlands te leren. Veel van de problemen ontstaan doordat de Poolse mensen niet begrijpen wat er gezegd wordt of erger nog wat het betekent.

Dagelijks wordt hij geconfronteerd met Polen die, vaak buiten hun schuld, in de problemen zijn gekomen. Hij biedt een luisterend oor, geeft adviezen of begeleidt de mensen naar de hulpverlenende instanties en pakt het onrecht aan.

Uit eigen ervaring weet hij hoe het is om je te moeten aanpassen aan een andere cultuur. Op zijn 18e jaar vertrok hij naar Canada om daar ijshockey te gaan spelen om vervolgens via Amerika, Engeland en Zwitserland uiteindelijk weer terug te keren in Den Haag.

Hij heeft behoorlijk wat ervaring in het omgaan met andere culturen en won in 2008 de Hein Roethofprijs met het Jongeren Toezicht Team Haaglanden.

Prive: geboren in Den Haag en opgegroeid in het vissersdorp Scheveningen. Hij is getrouwd, heeft twee dochters, een kleinzoon en woont in Rijswijk.

Elzbieta Aleksiejuk - Ik heb hem leren kennen door het project MOElanders van Politie Haaglanden. Ik had mij voor dit project opgegeven omdat ik graag mijn ervaring als Poolse in Nederland wilde gebruiken om andere Polen te helpen. Dit kon dus via het project van Politie Haaglanden. Er was een kennismakingsavond georganiseerd en daar ben ik met Peter in conctact gekomen. Wij werken prima samen, hij betrekt me overal bij en is ook zelf zeer betrokken met name op de Poolse medelanders.
Peter wil zo graag mogelijk zoveel mogelijk mensen helpen en perst zijn werkdag overvol. Hoe hij het voor elkaar krijgt weet ik niet, maar als hij eenmaal ergens zijn zinnen op heeft gezet gaat hij ervoor.
Dat zijn betrokkenheid bij de Poolse mensen verder gaat dan van hem verwacht wordt blijkt wel uit het feit dat er een Poolse mevrouw is die flink in de problemen is gekomen en wel zo erg dat zelfs de kinderbescherming zich er mee ging bemoeien vanwege het dochtertje wat bij haar woont. Peter kan zulk soort zaken niet los laten en zoekt naar oplossing en mogelijkheden om de vrouw uit de problemen te krijgen en er voor te zorgen dat ze toch bij elkaar kunnen blijven. Via mij geeft hij dan adviezen en zoekt de dingen voor haar uit. Vaak ook in zijn vrije tijd. Hij vraagt mij ook veel adviezen over hoe hij de zaken aan moet pakken omdat hij onbekend is met de Poolse cultuur.

Hij steekt ook ontzettend veel tijd in de horeca en dan met name die horeca waar veel Poolse jongeren komen. Hij heeft het voor elkaar gekregen dat de eigenaar van een horeca gelegenheid overal in zijn zaak, in het Pools, waarschuwingen op heeft laten hangen zodat de jongeren in hun eigen taal worden gewezen op hun verantwoordelijkheden.

Wij zijn vrienden voor het leven. De ene Poolse en de ander Nederlander, beiden met hetzelfde doel. Het helpen van de Polen in Den Haag en daarbuiten, die om wat voor reden dan ook hulp nodig hebben. Een taak waar wij voorlopig nog niet mee klaar zijn.