Elżbieta Aleksiejuk

Jonge zeer bescheiden alleenstaande moeder (32 jaar) met 2 kinderen van 9 en 11 jaar die sinds 2001 in Nederland woont. Afkomstig uit Bialystok. Ela werkt full time, voedt haar kinderen op runt haar huishouden en volgt een cursus aan de Stadsakademie:Tekenen in Den Haag. Daarnaast vindt zij ook nog tijd om ruim 8 tot 10 uur per week, samen met een wijkagent, de wijken in te gaan om haar landgenoten te helpen die of de hulp van de politie nodig hebben of op andere wijze in de problemen zijn gekomen.

Peter van Roekel schrijft over haar - Ela is een zeer bescheiden jonge vrouw die na vele omzwervingen haar plaats heeft gevonden in Den Haag. Ik werd getroffen door haar enorme vechtlust om haar eigen bestaan op te bouwen uitgaande van haar eigen kracht. Een full time baan, 2 kinderen een schoolstudie en het volgen van lessen aan de Stadsakademie weerhouden haar er niet van om ook nog tijd vrij te maken om haar landgenoten te helpen. Voor Ela zijn de uren vrijwilligerswerk niet genoeg en ze verontschuldigd zich steeds dat ze niet nog meer tijd beschikbaar heeft. Ze is zeer begaan met haar werk als vrijwilligster. Hierbij heeft zij oog voor zowel de politieorganisatie als voor de Polen waarmee zij in contact komt. Ela is zeer loyaal naar de politieorganisatie en heeft bewezen van grote waarde te zijn. Die waarde bewijst zij in de contacten met de Polen op straat, maar ook binnen het bureau bij aangehouden Polen. Ze is razendsnel in het vertalen van het Pools naar het Nederlands, maar ook andersom. Mijn ervaring is dat ik met Poolse mensen nagenoeg een normaal gesprek kan voeren door tussenkomst van Ela. Ela is zich zeer goed bewust van het feit dat zij een voorbeeldfunctie heeft richting de Polen waarmee zij in contact komt. Ze is altijd correct gekleed en uiterst correct in haar voorkomen naar anderen. Hierbij maakt Ela geen onderscheidt of dit een "normaal" contact in de wijk is of bij een aangehouden verdachte. Ik heb zelf mogen ervaren dat Ela het vermogen heeft om heel de-escalerend op te kunnen treden. Vaak zijn bij mijn contacten met Poolse (en andere Oost Europeanen) mensen behoorlijke gefrustreerd vanwege het feit dat zij, vanwege de taalbarrière, maar moeilijk hun verhaal kwijt kunnen. Als ik dan samen met Ela in een dergelijke situatie kom, weet zij binnen enkele minuten, door haar houding en voorkomen, de sfeer totaal te doen omslaan. Ze is razendsnel in het schakelen tussen een gesprek met een volwassene en tegelijkertijd even aandacht besteden aan een kind wat rondloopt. Dit en haar charmante voorkomen maken dat ze een graag gezien persoon is. Hierdoor zijn mijn contacten met de Polen in de wijk aanzienlijk verbeterd. Ik word nu zelfs begroet door Poolse mensen in de wijk. Ik heb in de afgelopen maanden tientallen zaken tot een goed einde kunnen brengen door de inbreng van Ela. De inzet, gedrevenheid en vakkundigheid van Ela overstijgt ruimschoots mijn verwachtingen. Ela legt de lat zeer hoog voor zichzelf. Zij heeft aangegeven dat er nog meer te halen valt uit de werkzaamheden en het frustreert haar dat ze "slechts" 8 uur per week kan besteden aan haar vrijwilligerswerk. Buiten het vrijwilligerswerk heeft Ela ook nog een druk bestaan als alleenstaande moeder met 2 kinderen, een full time baan en ziet zelfs dan nog kans om mij via de telefoon of mail te helpen buiten haar vrijwilligers uren om. Ela is zelf heel bescheiden over haar werkzaamheden. Voor mij is Ela echter de Assepoester die het meer dan verdiend om naar het bal te gaan. Nu eens even niet altijd maar aan die ander denken maar even genieten van het feit dat haar werkzaamheden meer dan gewaardeerd worden en niet als vanzelfsprekend worden beschouwd. De vechtlust, de energie en de vasthoudendheid waarmee Ela haar bestaan heeft opgebouwd (en nog steeds aan bouwt) zou een voorbeeld mogen zijn voor anderen.