Fokke Sanders, werkzaam geweest bij Koninklijke Marechaussee en Rijksverkeersinspectie en sinds 1997 gepensioneerd. Gehuwd in 1967 met Aaltje (Aly) Grada Moes, was Hoofd van de huishouding Bejaardencentrum in Heilo.

Woonplaats Emmen, Ruinerbrink. Vanuit deze brink hebben zij 25 jaar de Stichting "Help de Polen". geleid, dit met een groot aantal spontane en meelevende Poolse en Nederlandse vrijwilligers. Dankzij deze geweldige medewerkers hebben zij dit mooie en dankbare werk kúnnen en mogen doen !

In 1981 begonnen met het inzamelen van hulpgoederen (in 't begin meestal levensmiddelen) en het transporteren van deze hulpgoederen naar Polen. Aly werd voorzitter van de opgerichte Stichting "Help de Polen", terwijl haar man Fokke de administratie ging verzorgen, Natuurlijk kwam er ook een stichtingsbestuur. De administratieve afhandeling was vooral in het begin erg ingewikkeld en moeilijk.
In het jaar 2006 gestopt met bovengenoemde hulpgoederen-aktiviteiten.
In totaal 384 vrachtauto's boordevol goederen getransporteerd naar diverse plaatsen in Polen. Iedere donderdagavond (25 jaar lang) konden inwoners uit Emmen en wijde omgeving, goederen (levensmiddelen, kleding, schoeisel, beddegoed, medikamenten etc. etc.) brengen in een loods, waar dan deze goederen werden gecontroleerd –soms gewassen- geselecteerd en door de vele vrijwilligers in dozen verpakt tot hulpgoederen-pakketten. Soms kwamen er zoveel goederen binnen dat wij weleens met 7 grote vrachtauto's -in een half jaar tijd- tegelijk naar Polen gingen.
Er is ontzettend veel werk verzet in precies 25 jaar.

De Stichting "Help de Polen" ontving in 1991 van de gemeente Emmen de Stimulansprijs voor haar werk. In 1998 kreeg Aly uit handen van de Burgemeester van de gemeente Emmen een Lintje (Kon. Onderscheiding) en werd benoemd tot Ridder 6e graad –lid- in de Orde van Oranje-Nassau.
In 1993 werd Aly ereburger van de gemeente Wronki.
In 1999 kreeg zij een onderscheiding van Czlonka honorowego –Rodzino-Rodzienie in Poznan.
Vanuit diverse gemeentebesturen, ziekenhuizen, scholen etc. uit Polen ontving de Stichting dikwijls vele bedankbrieven.

Aly en Fokke, zijn blij te zien dat het hun vele vrienden in Polen de laatste tijd 'beter' gaat, hoewel, helaas- er altijd arme mensen blijven.

Aly en Fokke Sanders zijn voor vele Polen in Emmen en omgeving een echtpaar die met grote inzet en overgave hulp voor de Polen niet zo lang geleden hebben gegeven.
Gedurende 25 jaar zijn 384 vrachtwagens met het hulp voor ziekenhuizen, scholen, internaten, weeshuizen, bejaardenhuizen en vele individuele Polen die hulp en steun nodig hadden naar Polen en andere landen gereden. Het verzamelen en bewaren van ingeleverde goederen vereiste grote logistieke acties en was het werk van honderden vrijwilligers, zowel Poolse als Nederlandse.
De motivering en motor voor deze veeljarige activiteiten waren de geloofsovertuiging en het feit dat de Polen in 1945 Nederland hebben bevrijd. Zoals de tanks van generaal Maczek de vrijheid voor Nederlanders brachten zo zijn de vrachtwagens gevuld met goederen de hulp voor de Polen in zijn moeilijke tijden aan het begin van 1981. De grenscontrole, vaak vele uren wachten, lijst van documenten en vergoedingen, die voorbereid moesten worden waren geen obstakel voor verdere activiteiten.
De onderscheidingen voor Aly die zij zowel van de Poolse als van de Nederlandse autoriteiten heeft gekregen zijn het bewijs van grote verdiensten en waardering van haar activiteiten en de gehele organisatie "Help de Polen".
Polen en de Polen genieten altijd grote belangstelling van de Sanders.

Sinds de afgelopen elf jaar organiseren zij busreizen naar Polen om geschiedenis, cultuur en tradities van Polen dichtbij de Nederlanders te brengen. Tijdens de reis van vorig jaar heeft het gezelschap het zuiden van Polen leren kennen: Kraków, Wrocław, Wadowice, Auschwitz, Zakopane. Dit jaar gaat de reis naar Gdańsk. In de loop van deze reizen zijn de Polen bezocht, die door de jaren heen hun activiteiten hebben gesteund. Vriendschappen die toen zijn gesloten zullen voor altijd blijven bestaan.

Vele vrijwilligers in hun organisatie:
Dorotha en Willy Bakker (zij als poolse tolk),Willem Berend (bestuurslid), Joke en Evert Boelens, Fred Boschman, Janneke en Gerard Gerth, Jans en Anna Gommer, Dan en Albert Kamphof (zij poolse tolk), Harm en Albertje Kort, Hanna en Albert Moolhuizen (zij tolk), Geertje Eiting, Jan Heegen, Jan Mulder, Jo en Willy Giesen, mevr. Irene Raatjes, Berend en Joke Niemeijer, dhr. W. Siudmak (oud strijder) Geesje v/d Tuuk en Eko en Sandra. Ewa Volkerink (tolk), Menno Vos en Stieneke Tibbe, Willem van Hearingen, Benny Wolbers, Hein en Roelie Sikkema, Harry Gerritse,.fam. Wijkniet en fam. Figaroa.

Kort overzicht Hulpgoederentransporten naar Polen 1981 – 2006.

In de herfst van 1981 werden zij gevraagd depot te worden voor hulpgoederen voor Polen.
Direct zijn zij begonnen met grote inzamelacties. Op scholen, in kerken acties voor voedsel, kleding en schoenen. Voor de Poolse opstand in dec. '81 waren ze al met 3 vrachtauto's á 30 ton met hulpgoederen geweest in Poznan om daar te lossen bij een RK kerk.
In 1982 hadden zij het dorp/stadje Wronki 'geadopteerd'. Zij voerden vele hulpacties, kregen opslagruimtes van de gemeente Emmen en hadden ongeveer 30 vrijwilligers die alle goederen sorteerden en inpakten. Ook werd geld ingezameld voor het betalen van de vrachtauto's. Het was altijd een spannende tijd, tijdens de bezoeken in Wronki stond er altijd een "spion "in het straatje. De chauffeurs konden er altijd eten en slapen, geweldig. Aan de Poolse grens was in die tijd niet leuk, soms wel 36 uur wachttijd –een beproeving- voor de chauffeurs.
Niet alleen de bevolking kreeg hulp uit Holland, maar ook Kinder-, Vrouwen- en mannentehuizen in de omgeving werden voorzien van hulpgoederen, te weten Nowa-Wies, Chojno, Pasorowo, Krzyz en Otorowo. In Szamotuly. Ontzettend veel ziekenhuismateriaal - bedden, -matrassen en medisch- en incontinentiemateriaal en zelfs vrachtauto's vol met schoolmeubelen hebben we gebracht. Vooral in de slechte tijd in Polen gingen er honderden dozen met broden mee van een broodfabriek uit Nieuw-Amsterdam.
Ook waren we met hulpgoederen in Litouwen en Roemenië.

Door afzenderbriefjes in de pakketten te stoppen kregen veel families in Zuid-Oost Drenthe (Emmen e.o.) kontakt met families in Wronki en wijde omgeving. De Hollandse families adopteerden dan de Poolse familie en stuurden meestal 2 keer per jaar via ons hulpgoederenpakketten. Zo werd er gericht hulp geboden. Er ontstonden vele kontakten die hier en daar nog bestaan.

Na de val van de Muur en de verworven vrijheid in Polen.
Het beroemde knapen/mannenkoor "De Nachtegalen van Poznan" 4 keer naar Drenthe gehaald en in diverse plaatsen concerten o.l.v. Stefan Stuligrosz.
Weer via de Luchtmacht in Leeuwarden kregen zij een verzoek om een kindertehuis in Lobesz te helpen. Onze militairen hadden in de buurt van dit kindertehuis een oefening gehouden en wisten precies wat er daar tekort was. Leuke aktie, veel dankbare leiding en kinderen.
In 1982/1983 kregen we het verzoek om te helpen bij kinderkampen voor zieke kinderen in Polen. Van de landelijke aktie in Ned. "Help de Polen de winter door" kregen we veel geld en alle voedsel, kleding en schoenen brachten we mee uit Nederland.

Tijdens de wateroverlast in Zuid Polen (Opole) hebben we twee vrachtauto's kunnen vullen met hulpgoederen speciaal voor mensen die alles kwijt geraakt waren en goederen voor de dierentuin aldaar, dit in samenwerking met de dierentuin Emmen.